Çalışanların Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algılarının Örgüte Bağlılıkları Üzerindeki Etkisinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma

Rıza Demir; Erman Türkmen

TR EN

Çalışanların Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algılarının Örgüte Bağlılıkları Üzerindeki Etkisinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma

Öz

Kurumsal sosyal sorumluluk (KSS), genel olarak örgütlerin iç ve dış çevresine karşı sorumlu davranmasını ifade eden bir kavram olarak tanımlanabilir. 1980’li yılların başlarında “işletmelerin ekonomik faaliyetlerinin onunla ilgili tarafların (hissedarlar, çalışanlar, tüketiciler ve tüm toplumun) hiçbirinin menfaatlerine zarar verilmeden yönetilmesi” olarak tanımlanan KSS’nin, günümüzde çevre bilincinin de artmasıyla birlikte çevreyle ilgili etik ve gönüllü sorumlulukları da kapsadığı söylenebilir. Örgütsel bağlılık ise, çalışanın üyesi olduğu örgütte kalma ve buradaki mevcut konumunu devam ettirme isteği olarak belirtilebilir. 241 kişinin katılımıyla gerçekleştirilen bu araştırmada, katılımcıların, örgütlerinin KSS’ye ve KSS’nin alt boyutlarına yönelik algıları ile örgütlerine bağlılık düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiş ve KSS’nin alt boyutlarına yönelik algının örgütsel bağlılığı etkileyip etkilemediği belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların, örgütlerinin KSS’ye ve KSS’nin alt boyutlarına yönelik algıları ile örgütlerine bağlılık düzeyleri arasındaki ilişki olduğu ve KSS’nin alt boyutlarına ilişkin algının örgütsel bağlılığı etkilediği belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Kurumsal Sosyal Sorumluluk (KSS), Gönüllü Sorumluluklar, Örgütsel Bağlılık

Kaynakça

Ahmad, N. ve Oranye, O. (2010). Empowerment, job satisfaction and organizational commitment: A comparative analysis of nurses working in Malaysia and England. Journal of Nursing Management, 18, 582–591.
Akgül, A. ve Çevik, O. (2005). İstatistiksel analiz teknikleri. Ankara: Emek Ofset.
Aktan, C. C. ve Vural, İ. Y. (2007). Çokuluslu şirketler ve kurumsal sosyal sorumluluk. Coşkun Can Aktan (Ed.) Kurumsal sosyal sorumluluk, işletmeler ve sosyal sorumluluk, İstanbul: İGİAD Yayınları, 138-145.
Allen, N. J. ve Meyer, J. P. (1990). The measurement and antecedents of affective, continuance and normative commitment to the organization. Journal of Occupational Psychology, 63, 1-18.
Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2004). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: SPSS uygulamalı. Geliştirilmiş 3. Baskı, Sakarya: Sakarya Kitabevi.
Andriof, J. (2002). Unfolding stakeholder thinking: Theory, responsibility and engagement, United Kingdom: Greenleaf Publishing.
Anton, C. (2009). The impact of role stress on workers’ behaviour through job satisfaction and organizational commitment. International Journal of Psychology, 44(3), 187-194. Blundin, C., Chatvisedphan, S., Dusadeewanich, S. ve Perova, E. W. (2012). The impact of nationality, gender and education on students’ buying attitudes towards ethical and socially responsible products. Johnson & Wales University Scholars Archive,
http://scholarsarchive.jwu.edu/cgi/viewcontent.c

gi?article=1010&context=mba_student, Erişim Tarihi: 12.03.2014.
Boeger, N. (2008). Perspectives on corporate social responsibility, United Kingdom: Edward Elgar Publishing.
Bogler, R. ve Somech, A. (2004). Influence of teacher empowerment on teachers' organizational commitment, professional commitment and organizational citizenship behavior in schools. Teaching and Teacher Education, 20(3), 277- 289.
Brammer, S., Millington, A. ve Rayton, B. (2007). The contribution
organizational commitment. International Journal of Human Resource Management, 18(10), 1701–1719. responsibility
to Büyüköztürk, Ş. (2008). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı, Ankara: Pegem Yayınevi.
Carroll, A. B. (1991). The pyramid of corporate social responsibility:
organizational stakeholders. Business Horizons, 34(4), 39-48. the moral management
of Cheney, G. ve Tompkins, P. K. (1987). Coming to terms with organizational ıdentification and commitment. Central States Speech Journal, 38(1), 1-15.
“Corporate social responsibility (Economics department of Athens University of Economics and Business)”, CR Theoretical Background,
http://www.csrquest.net/default.aspx?articleID=1 3126&heading=, Erişim Tarihi: 03.03.2014
Crane, A., Matten, D., Mcwillams, A., Moon, J. ve Siegel, D. (2008). The oxford handbook of corporate social responsibility, United Kingdom: Oxford Handbooks Online.
De Cuyper, N., Notelaers, G. ve De Witte, H. (2009). Job insecurity and employability in fixed-term contractors, agency workers and permanent workers, associations with job satisfaction and affective organizational commitment, Journal of Occupational Health Psychology, 14(2), 193–205.
Davis, K. (1960). Can business afford to ignore social responsibilities?, California Management Review, 2(3), 70-76.
Erkman, T. ve Şahinoğlu, F. (2012). Kurumsal sosyal sorumluluk faaliyetlerine ilişkin çalışan algıları ile örgütsel bağlılık ilişkisinin hizmet sektöründe bir işletmede incelenmesi. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 33(2), 267-294.
Fields, D. (2002). Taking the measure of work: a guide to validated scales for organizational research and diagnosis. USA: Sage Publications.
Finegan, J. (2000). The impact of person and organizational values on organizational commitment. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 73(2), 149-169.
Gilder, D., Schuyt, T. ve Breedjik, M. (2005). Effects of an employee volunteering program on the work force: the ABN- AMRO case. Journal of Business Ethics, 61(2), 143-152.
Grusky, O. (1966). Career mobility and organizational commitment. Administrative Science Quarterly, 10(4), 488-503.
Heery, E. ve Noon, M. (2008). A dictionary of human resource management, United Kingdom: Oxford University Press.
Herndon, N., Fraedrich, J. P. ve Yeh, Q. (2001). An investigation of moral values and the ethical content of the corporate culture: Taiwanese versus U.S. sales people. Journal of Business Ethics, 30(1), 73–85.
Hofman, P. ve Newman, A. (2014). The impact of perceived corporate social responsibility on organizational commitment and the moderating role of collectivism and masculinity: Evidence from China. The International Journal of Human Resource Managament, 25(5), 631-652.
Hopkins, M. (2012). Corporate social responsibility and international development: Is business the solution?. New York: Routhledge.
Huang, C., You, C. ve Tsai, M. (2012). A multidimensional analysis of ethical climate, job satisfaction, organizational commitment and organizational citizenship behaviors. Nursing Ethics, 19(4), 513-529.
Hulpia, H., Devos, G. ve Rosseel, Y. (2009). The relationship between the perception of distributed leadership in secondary schools and teachers’ and teacher leaders’ job satisfaction and organizational commitment. School Effectiveness and School Improvement, 20(3), 291–317.
İliç, D. K. (2010). İşletmelerin kurumsal sosyal sorumluluk düzeylerinin belirlenmesine yönelik bir literatür taraması. Ege Akademik Bakış, 10(1), 303-318.
İslamoğlu, H. (2009). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri, İstanbul: Beta Yayınları.
Kalaycı, Ş. vd. (2009). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri, 4. Baskı. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
Kangarlouei, S. J. ve Motavassel, M. (2011). The investigation of the relationship between cultural values and corporate social responsibility (CSR), organizational commitment (OC) and personal benefit (PB) in accounting system of Iran. Asian Journal of Business Management, 3(4), 317-324.
Koh, H. C. ve Boo, E. (2004). Organizational ethics and employee satisfaction and commitment. Management Decision, 42(5), 677-693.
Meyer, J. P. ve Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment: Some methodological considerations. Human Resource Management Review, 1(1), 61-98.
Moon, T., Hur, W., Ko, S., Kim, J. ve Yoon, S. (2014). Bridging corporate social responsibility and compassion at work relations to organizational justice and affective organizational commitment. Career Development International, 19(1), 49-72.
Öksüz, Y. ve İci, A. (2012). İlköğretim okulları yöneticilerinin örgütsel bağlılık düzeyleri ile ertelemecilik davranışları arasındaki ilişki. International Journal of Social Science, 5(4), 161-182.
Özdemir, H Ö. (2007), Çalışanların kurumsal sosyal sorumluluk algılamalarının örgütsel özdeşleşme, örgütsel bağlılık ve iş tatminine etkisi: OPET çalışanlarına yönelik uygulama (Basılmamış Doktora Tezi). İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İletişim Bilimleri Anabilim Dalı.
Paetzold, K. (2010). Corporate social responsibility (CSR): An international marketing approach, Hamburg: Diplomica Verlag. Peterson, D. K. (2004). The relationship between perceptions of corporate citizenship and organizational commitment. Business and Society, 43(3), 296-319.
Ross, J. K., Patterson, L. T. ve Stutts, M. A. (1992). Consumer perceptions of organizations that use cause-related marketing. Journal of the Academy of Marketing Science, 20(1), 93- 7.
Sethi, S. P. (1975). Dimensions of corporate social performance: An analytical framework. California Management Review, 17(3), 58-64.
Sims, R. R. (2003). Ethics and corporate social responsibility: Why giants fall?, USA: Greenwood Publishing Group.
Tuzzolino, F. ve Armandi, B. R. (1981). A need-hierarchy framework for assessing corporate social responsibility. Academy of Management Review, 6(1), 21-28.
Valentine, S., Godkin, L. ve Lucero, M. (2002). Ethical context, organizational commitment and person-organization fit. Journal of Business Ethics, 41(4), 349-360.
You, C. S., Huang, C. C., Wang, H. B., Liu, K. N., Lin, C. H. ve Tseng, J. (2013). The relationship between corporate social responsibility,
commitment. International Journal of Organizational Innovation, 5(4), 65-77. and
organizational Yönet, E. (2005). Kurumsal sosyal sorumluluk anlayışında son dönemeç: Stratejik sorumluluk. Sosyal Bilimler Dergisi, 8(13), 239-264.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Rıza Demir

Erman Türkmen

Yayımlanma Tarihi

31 Temmuz 2014

Gönderilme Tarihi

14 Temmuz 2016

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2014 Cilt: 6 Sayı: 2

IZ

https://izlik.org/JA84UJ37RN

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Demir, R., & Türkmen, E. (2014). Çalışanların Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algılarının Örgüte Bağlılıkları Üzerindeki Etkisinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(2), 47-59. https://izlik.org/JA84UJ37RN

Çalışanların Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algılarının Örgüte Bağlılıkları Üzerindeki Etkisinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma

Çalışanların Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algılarının Örgüte Bağlılıkları Üzerindeki Etkisinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma

Öz

Anahtar Kelimeler

A RESEARCH FOR STUDYING THE IMPACTS OF CORPORATE SOCIAL RESPONSIBILITY PERCEPTION OF EMPLOYEES ON ORGANIZATIONAL COMMITMENT

Abstract

Keywords

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

IZ

Kaynak Göster