Türkiye’de Yönetimden Yönetişime Geçiş: Yüksek Çevre Kurulu Örneği

Sabrina Kayıkçı

TR EN

Türkiye’de Yönetimden Yönetişime Geçiş: Yüksek Çevre Kurulu Örneği

Öz

Yönetişim,1990’lı yıllarda kamu yönetimi literatürüne girmiştir. Bu yıllardan sonra yönetişim, çeşitli bilimsel yayınlara konu olmuştur. Klasik kamu yönetimi örgütlenmesi dışında görülen üst kurullar (bağımsız idari otorite) ve bölge kalkınma ajanslarını bir tarafa koyarsak kamu yönetiminde örgütlenme bazında yönetimden yönetişime geçişin söz konusu olup olmadığı bu çalışmanın temel sorusudur. Bu çalışmayla amaçlanan, Türkiye’de kamu yönetiminde yönetimden yönetişime geçiş olup olmadığını Yüksek Çevre Kurulu (YÇK) örneğinde aktörler üzerinden ortaya koymaktır.

Anahtar Kelimeler

Yönetişim, Kamu Politikası Aktörleri, Yüksek Çevre Kurulu

Kaynakça

Agenda 21 (1992), United Nations Conference on Environment&Development,
Janerio,http://sustainabledevelopment.un.org/content/docum ents/Agenda21.pdf(15.01.2014). Rio
de Bevir, Mark (2009), Key Concepts in Governance, (London: Sage).
BM (1996), İnsan Yerleşimleri Konferansı Habitat II Türkiye Ulusal Rapor ve Eylem Planı, (İstanbul).
Briggs, Asa (2006), “The Welfare State in Historical Perspective” Pierson, Christopher ve Francis G. Castles (Ed.) The Welfare State: Reader, (USA: Polity): 16-28.
Commission of the European Communities (2001), European Governance – A White Paper, COM 428, http://eur- lex.europa.eu/search.html?type=expert&qid=1399360618888, (02.02.2014).
Çevre Bakanlığı Yüksek Çevre Kurulu ile Çevre Teknik Komitesi Çalışma Esaslarına İlişkin Yönetmelik, R.G.: 16.06.1993, 21609.
DPT (2000), Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı Bölgesel Gelişme Özel İhtisas Komisyonu Raporu, (Ankara).

Faur, David Levi (2005), “The Global Diffusion of Regulatory Capitalism”, The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 598 (12):12-32.
Frederickson, H. George (2004), Whatever Happened to Public Administration? Governance, Governance Everywhere, Working
belfast.com/schools/SchoolofLaw/Research/InstituteofGovern ance/Publications/briefingpapers/Filetoupload,47649,en.pdf, ( 05.02.2014).
http://www.queens- Governance and Development, COM (2003) 615 final, s.3, Communication from the Commission to the Council, The European Parliament and the European Economic and Social Committee,
content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:52003DC0615&from=EN, (02.02.2014).
http://eur-lex.europa.eu/legal- Göymen, Korel (2000), “Türkiye’de Yerel Yönetimler ve Yönetişim: Gereksinmeler, Önermeler, Yönelimler”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 9 (2): 3-13.
Göze, Ayferi (2010), Liberal Marxiste Faşist Nasyonel Sosyalist ve Sosyal Devlet, (İstanbul: Beta). Harvey,
Destruction”, The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 610 (1): 22-44. as
Creative http://www.ab.gov.tr/index.php?p=45921&l=1, (05.03.2014).
Hysing, Eric (2009), “From Government to Governance? A Comparison of Environmental Governing in Swedish Forestry and Transport”, Governance, 22 (4): 647-672.
Jessop, Bob (1998), “The Rise of Governance and the Risks of Failure: The Case of Economic Development”, International Social Science Journal, 50 (155): 29-45.
Kayıkçı, Sabrina (2009), Türkiye’de Kırsal Alan Yönetimi, (İstanbul: SAV).
Kayıkçı, Sabrina (2014), “643 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname
Örgütlenmesinde Yeniden Yapılanma”, Amme İdaresi Dergisi, 47 (1): 23-53. Türkiye’de
Bakanlık Kettl, Donald F. (2002), Transformation of Governance : Public Administration for Twenty-First Century America, (USA: Johns Hopkins University Press).
Majone, Giandomenico (1997), “From the Positive to the Regulatory State: Causes and Consequences of Changes in the Mode of Governance”, Journal of Public Policy, 17 (2): 139-167. OECD (2005), Modernising Government – The Way Foreward, http://www.oecd.org/gov/modernisinggovernmentthewayfor ward.htm, (03.02.2014).
Osborne, David ve Ted Geabler (1993), Reinventing Government: How The Entrepreneurial Spirit is Transforming the Public Sector, (America: Plume).
Palabıyık, Hamit (2004), “Yönetimden Yönetişime Geçiş ve Ötesi Üzerine Kavramsal Açıklamalar”, Amme İdaresi Dergisi, 37 (1): 63-85.
RG., Milletlerarası Anlaşmanın Eki – Türkiye’de Yerel Gündem 21 Yönetişim Ağı Kanalıyla BM Binyıl Kalkınma Hedeflerinin Yerelleştirilmesi”, 24.04.2007, 26502.
Rhodes, R.A.W. (1996), “The New Governance: Governing without Government”, Political Studies, 44 (4): 652-667.
Sobacı, Zahid (2006) “Türk İdari Teşkilatındaki “Adalar”: Bağımsız İdari Otoriteler”, AÜHFD, 55 (2): 157-180.
Sonay Bayramoğlu (2005), Yönetişim Zihniyeti, (İstanbul:

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Sabrina Kayıkçı

Yayımlanma Tarihi

31 Temmuz 2014

Gönderilme Tarihi

14 Temmuz 2016

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2014 Cilt: 6 Sayı: 2

IZ

https://izlik.org/JA66KG68HC

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Kayıkçı, S. (2014). Türkiye’de Yönetimden Yönetişime Geçiş: Yüksek Çevre Kurulu Örneği. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(2), 105-114. https://izlik.org/JA66KG68HC

Türkiye’de Yönetimden Yönetişime Geçiş: Yüksek Çevre Kurulu Örneği

Türkiye’de Yönetimden Yönetişime Geçiş: Yüksek Çevre Kurulu Örneği

Öz

Anahtar Kelimeler

From Government to Governance Transition in Turkey: The Supreme Environment Committee Sample

Abstract

Keywords

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

IZ

Kaynak Göster