Sivil Toplum Örgütlerinin Yapısallaşma Sürecine Profesyonelleşmenin Etkisi

Mürsel Güler

doi:10.52791/aksarayiibd.1401588

EN TR

Sivil Toplum Örgütlerinin Yapısallaşma Sürecine Profesyonelleşmenin Etkisi

Öz

Araştırmanın amacı sivil toplum örgütlerinin kuruluş aşamasından sonra yapısallaşma girdiği yapısallaşma sürecinde profesyonelleşmenin etkisini ortaya koymaktır. Bu kapsamda araştırma evrenini yeni kurulmuş ve tam olarak yapısallaşamamış sivil toplum örgütleri oluşturmaktadır. Araştırma hipotezini test etmek için kuruluş aşamasından itibaren beş yılı geçmemiş bir sivil toplum örgütü araştırma örneklemi olarak seçilmiştir. Hipotezi test etmek için yapısallaşmanın bağımlı, profesyonelleşmenin bağımsız, sivil toplum örgütü üyelerinin yaşlarının ve tecrübelerinin kontrol değişkeni olduğu doğrusal regresyon modeli kurulmuştur. Bulgular neticesinde tecrübe açısından profesyonelleşmede anlamlı bir fark olduğu ve yapısallaşma üzerinde profesyonelleşmenin pozitif etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Etik Beyan

Araştırma etik kurallar dahilinde yapılmıştır.

Kaynakça

Aslan, S. (2010). Türkiye'de sivil toplum. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9(31), 260-283.
Bayhan, V. (2002). Demokrasi ve sivil toplum örgütlerinin engelleri: Patronaj ve nepotizm. CÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 26(1), 1-13.
Bolleyer, N. & Correa, P. (2020). Member influence and involvement in civil society organizations: a resource dependency perspective on groups and parties. Political Studies, 70(2), 519-540. https://doi.org/10.1177/0032321720968018
Bolleyer, N. (2021). Civil society – politically engagedormember-serving? a governance perspective.
European Union Politics, 22(3), 495-520. https://doi.org/10.1177/14651165211000439
Brooks, L., Atkinson, C., & Wainwright, D. (2008). Adapting structuration theory to understand the role of reflexivity: Problematization, clinical audit and information systems. International Journal of Information Management, 28(6), 453-460.
Chin, W. W., Gopal, A., & Salisbury, W. D. (1997). Advancing the theory of adaptive structuration: The development of a scale to measure faithfulness of appropriation. Information Systems Research, 8(4), 342-367.
DeSanctis, G., & Poole, M. S. (1994). Capturing the complexity in advanced technology use: Adaptive structuration theory. Organization Science, 5(2), 121–147.

Devecioğlu, S., & Çoban, B. (2005). Spor kulüplerinin sivil toplum örgütü olarak toplumsal işlevi. Siyaset ve Toplum Dergisi, 2005(3), 181-191.
Eikenberry, A. M., & Kluver, J. D. (2004). The marketization of the nonprofit sector: Civil society at risk?. Public administration review, 64(2), 132-140.
Furomo, K &, Melcher, A (2006) The importance of social structures in implementing ERP systems: a case study of using adaptive structuration theory. J Inf Technol Case Appl Res 8(2):39–58
Giddens, A. (1979). Central problems in social theory. Basingstoke, UK: Macmillan.
Giddens, A. (1984). The constitution of society: Outline of the theory of structuration. Cambridge: Polity.
Giddens, A. (1990). The consequences of modernity. Polity in association with Blackwell
Gutheil, L., & Koch, D. J. (2023). Civil society organizations and managerialism: On the depoliticization of the adaptive management agenda. Development Policy Review, 41(1), e12630.
Heylen, F., Willems, E., & Beyers, J. (2020). Do professionals take over? professionalisation and membership influence in civil society organisations. International Journal of Voluntary and Nonprofit Organizations, 31(6), 1226-1238. https://doi.org/10.1007/s11266-020-00214-9
Holtz‐Bacha, C. (2015). Professionalization. The International Encyclopedia Of Political Communication, 1-7.
Hwang, H. & Powell, W. W. (2009). The rationalization of charity: the influences of professionalism in the nonprofit sector. Administrative Science Quarterly, 54(2), 268-298. https://doi.org/10.2189/asqu.2009.54.2.268
Kaymaz, Y. S. (2022). Osmanlı devleti̇’nde si̇vi̇l topluma i̇li̇şki̇n bi̇r değerlendi̇rme. Türk Dünyası Araştırmaları, 132(260), 143-158. https://doi.org/10.55773/tda.1089762
Kurtoğlu, A. (2012). Siyasal örgütler ve sivil toplum örgütleri bağlamında hemşehrilik ve kollamacılık. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 67(01), 141-169.
Maier, F., Meyer, M., & Steunbereithner, M. (2016). Nonprofit organizations becoming business-like: A systematic review. Nonprofit and Voluntary Sector Quarterly, 45(1), 64–86.
Mellquist, J. (2022). Role orientation and organizational strategy among policy professionals in civil society. Interest Groups &Amp; Advocacy, 11(1), 136-156. https://doi.org/10.1057/s41309-021-00147-8
Mellquist, J., & Sörbom, A. (2022). Policy professionals in civil society organizations: Organizational hypocrisy and the myth of member centrality. Sociologisk Forskning, 59(4), 363-386.
Michels, R. (1915). Political parties: A sociological study of the oligarchical tendencies of modern democracy. Illinois: The Free Press.
Okutan, E. (2008). Yerel yönetimler ve sivil toplum örgütlerinin gelişmiş işbirliği: İngiltere örneği. Sayıştay Dergisi, (71), 91-108.
Olçar, K. (2023). Sivil Toplum Örgütlerinin Kavramsal ve Tarihsel Gelişimi. İzlek Akademik Dergi, 5(2), 42-57. https://doi.org/10.53804/izlek.1381408
Özel, A. P. (2011). Sosyal medya ve güven: hükümet, sivil toplum örgütleri ve ticari kuruluşlara yönelik ampirik bir araştırma. Academic Journal of Information Technology, 2(4), 1-31.
Özkiraz, A., & Arslanel, M. N. (2015). Türkiye’de 1945-1960 döneminde sivil toplum örgütlerinin varlığı meselesi. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 10(1), 21-42.
Poole, M. S., & DeSanctis, G. (1990). Understanding the use of group decision support systems: The theory of adaptive structuration. In J. Fulk & C. Steinfield (Eds.), In Organizations and communication technology (pp. 173–193). Sage Publications.
Saatçioğlu, E. (2017). Sivil toplum örgütlerinin sosyal medya kullanimlari: Greenpeace Türkiye facebook sayfasi örneği. Selçuk İletişim, 10(1), 158-187.
Topçuoğlu, E. (2023). Güçlü ve köklü bi̇r ‘si̇vi̇l’ toplum bastirilabi̇li̇r mi̇?. Bingöl Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 151 – 178 https://doi.org/10.33399/biibfad.1253255
Turner, J. R., Morris, M., & Atamenwan, I. (2019). A theoretical literature review on adaptive structuration theory as its relevance to human resource development. Advances in Developing Human Resources, 21(3), 289-302.
Uphoff, N. & Krishna, A. (2004). Civil society and public sector institutions: more than a zero‐sum relationship. Public Administration and Development, 24(4), 357-372. https://doi.org/10.1002/pad.313
Wilensky, H. L. (1964). The professionalization of everyone?. American journal of sociology, 70(2), 137-158.
Yağcı, E. (2014). Konaklama işletmelerinde kurumsallaşmanın iş yaşam dengesi aracılığıyla tükenmişlik düzeyine etkisi: beş yıldızlı otel genel müdürleri üzerine bir uygulama, (Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstititüsü, Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı, Antalya), http://tez2.yok.gov.tr/ adresinden edinilmiştir.
Yeşilyurt, Y. (2020). Si̇vi̇l toplum ve ulus devlet. Toplum Ve Kültür Araştırmaları Dergisi, 2020(6), 20-37. https://doi.org/10.48131/jscs.822256

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

İşletme

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Mürsel Güler ^*
0000-0002-1464-9834
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

27 Eylül 2024

Gönderilme Tarihi

7 Aralık 2023

Kabul Tarihi

31 Temmuz 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Cilt: 16 Sayı: 3

DOI

https://doi.org/10.52791/aksarayiibd.1401588

IZ

https://izlik.org/JA75PX55PZ

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Güler, M. (2024). Sivil Toplum Örgütlerinin Yapısallaşma Sürecine Profesyonelleşmenin Etkisi. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(3), 143-150. https://doi.org/10.52791/aksarayiibd.1401588

Sivil Toplum Örgütlerinin Yapısallaşma Sürecine Profesyonelleşmenin Etkisi

The Impact of Professionalization on the Structuration Process of Civil Society Organizations

Abstract

Keywords

Sivil Toplum Örgütlerinin Yapısallaşma Sürecine Profesyonelleşmenin Etkisi

Öz

Anahtar Kelimeler

Etik Beyan

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster