TR
EN
Türkiye'de Üniversitelerde Kamu Yönetimi Eğitimi: Yeninin Temsilcisi mi Yoksa Eski Yönetimin Koruyucusu mu?
Öz
Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki kamu yönetimi bölümlerinin uyum derecesini tanıtmak ve kurumsal bir yaklaşım ile bu yeteneği etkileyen olası faktörleri belirleyerek Yeni Kamu Yönetişimi yaklaşımının alandaki hakimiyetini yansıtma yeteneğini incelemektir. Bu amaçla, makale yönetişim ve aktör çoğulculuğu gibi göstergelerin kamu yönetimi alanında meydana gelen önemli değişimlerin güçlü tezahürleri olarak hizmet ettiğini iddia etmektedir. Daha sonra, bu terimlerin Türk üniversitelerindeki Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi ile Kamu Yönetimi bölümlerinin müfredatlarına yansıma derecesini değerlendirmektedir. Daha sonra, bu bölümlerdeki kurumsallaşma düzeylerini incelemekte ve akademik personelin güç ve isteklerini müfredat uyumunun derecesini etkileyen faktörler olarak titizlikle değerlendirmektedir. Üniversitelerdeki Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi ile Kamu Yönetimi bölümlerinin web sitelerinden toplanan verilere dayanarak, çalışma hipotezleri test etmek için iki set bağımsız değişken oluşturmakta ve her bağımsız değişkenin müfredat üzerindeki etkisinin büyüklüğünü ve önemini değerlendirmek için bağımsız örneklem t-testleri kullanmaktadır. Sonuç olarak, bulgular, üniversitelerdeki kurumsal gücün ve aktörlerin güç ve istekliliğinin, bölüm bağlamlarında müfredat değişikliklerini şekillendirmede temel belirleyiciler olarak ortaya çıktığını önermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Allison, G. (2006). Emergence of schools of public policy: Reflections from a founding dean. In R. E. Goodin, M. Moran, & M. Rein (Eds.), The oxford handbook of public policy (pp. 58–79).Oxford University Press.
- Andreescu, L., Zulean, M., & Diaconu, D. (2021). On the re-institutionalization and diversification of Public Administration education in Central and Eastern Europe: A case study of post-communist Romania. Teaching Public Administration, 39(1), 26-45. https://doi.org/10.1177/0144739420933937
- Aykaç, B. (2012). Türkiye’de kamu yönetimi eğitiminin gelişimi. In B. Aykaç, Ş. Durgun & H. Yayman (Eds.), Türkiye’de kamu yönetimi (pp. 57-66). Nobel Yayınevi.
- Azizuddin, M., & Hossain, A. (2021). Reflections on public administration education with a case of Bangladesh. Teaching Public Administration, 39(1), 44-66. 014473942092937. doi:10.1177/0144739420929372
- Balta, T. B. (2012). İdare ilmi sahasındaki incelemeler. In B. Aykaç, Ş. Durgun & H. Yayman (Eds.), Türkiye’de kamu yönetimi (pp. 45-56). Nobel Yayınevi.
- Bovaird, T. (2002). Public administration: Emerging trends and potential future directions. In E. Vigoda (Ed.), Public Administration: An Interdisciplinary Critical Analysis (pp. 345-376). Marcel Dekker.
- Bovaird, T. & Loeffler, E. (2003). Understanding public management and governance. In T. Bovaird & E. Loeffler (Eds.) Public Management and Governance (pp. 3-12). Routledge.
- Clark, I. D., & Pal, L. A. (2015). The pedagogy of governance. MPP and MPA Programs as Foundations for Practice. Manuscript (Concept paper prepared for the Special Issue).
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
Kamu Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2024
Gönderilme Tarihi
5 Aralık 2024
Kabul Tarihi
19 Aralık 2024
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 16 Sayı: 4
APA
Memişoğlu, D., & Arıkan Akdağ, G. (2024). Public Administration Education in Universities in Turkey: Representative of the New or Safeguard of the Old Administration? Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(4), 175-190. https://doi.org/10.52791/aksarayiibd.1596287