European Union-Armenia Relations in the Framework of the Neighbourhood Policy

Ermenistan, bağımsızlığını kazandıktan sonra Rusya’ya yakın ancak Batı ile de diyalogunu sürdürmeye çalışan çok yönlü bir dış politika stratejisi benimsemiştir. Bir taraftan Rusya ile stratejik ortaklık düzeyine varan bir ilişkiye girerken diğer taraftan ise birçok Batı menşeli örgüt ve kuruluşa üye olarak Avrupa ile diyalogunu artırmaya çalışmıştır. Bu süreçte siyasi bütünleşme ve genişleme gibi iki önemli strateji geliştiren Avrupa Birliği ise bazı eski Doğu Bloku ülkelerini birliğe dâhil etmiş ve eski Sovyet ülkelerinin dâhil olduğu yakın coğrafyası ile ilişkilerin arttırılmasına yönelik girişimlerde bulunmuştur. Bu çerçevede hayata geçirilen Avrupa Komşuluk Politikası ve Doğu Ortaklığı Programı (DOP) Ermenistan ile Avrupa Birliği (AB) ilişkilerinin geliştirilmesinde önemli rol oynamıştır.AB’nin Soğuk Savaş sonrası dönemde yakın coğrafyasına yönelik geliştirdiği stratejiler gerek birliğin içyapısında meydana gelen değişimlerle gerekse Sovyetler Birliği’nin yıkılması ile yeni komşulara sınır olma gibi dışsal olarak değerlendirebileceğimiz faktörlerle açıklanabilir. 7 Şubat 1992’de imzalanan Maastricht Anlaşması ile birliğin ortak bir dış politika anlayışına kavuşması yakın bölgelere yönelik girişimlerde bulunulmasını kolaylaştırırken, SSCB’nin yıkılması ile birliğin sınırının değişmesi ve yeni komşuların fırsat ve riskleriyle ortaya çıkması bu tür adımları zorunlu hale getirmiştir.

After gaining its independence, Armenia adopted a political strategy that was close to Russia but at the same time tried to maintain its dialogue with the West. While on one hand, Armenia established a relationship up to the level of strategic partnership with Russia, on the other hand, it tried to improve the dialogue with Europe by being a member of many western organizations and institutions. In this process, the European Union, which developed two major strategies like political integration and enlargement, included some former Eastern Bloc countries in the Union and made attempts in order to strengthen the relationship with its close geography, including former Soviet countries. In this context, the European Neighborhood Policy and Eastern Partnership Program have played an important role in the development of EU relations with Armenia. In post-cold war era, EU’s politics that it developed towards its nearby geography can be explained by both the changes in the Union’s internal structure and by the external factors such as dissolution of Soviet Union and establishment of new states on its borders. With Maastricht Treaty, signed on 1992, while the Union’s having a common foreign policy understanding made it easier to make attempts in the surrounding areas, the change in the border of the Union as a result of dissolution of SSCB and the appearances of new neighbours with their pros and cons made such kind of steps inevitable