İklim Değişikliği Literatüründe Epistemik Topluluklar ve Güç Hiyerarşileri: Paris İklim Anlaşması Sonrası Bilgi Üretiminin Ağ Analizi (2015–2025)

Paris İklim Anlaşması’nın yürürlüğe girmesiyle birlikte iklim değişikliği araştırmaları, enerji dönüşümü, iklim yönetişimi, sürdürülebilir kalkınma ve karbon nötrlüğü ekseninde hızla genişleyen disiplinlerarası bir bilgi alanına dönüşmüştür. Bu çalışma, Paris İklim Anlaşması sonrasında iklim değişikliği literatüründe oluşan epistemik toplulukları, bilgi üretim ağlarını ve küresel güç hiyerarşilerini bibliyometrik analiz yoluyla incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, Web of Science (WoS) veri tabanından elde edilen 2015–2025 dönemine ait 1.854 yayına dayalı olarak gerçekleştirilmiş, yazar, kurum, ülke, anahtar kelime, ortak yazarlık ve referans birlikte oluşum ağları analiz edilmiştir. Bulgular, bilimsel üretimin yıllar içinde istikrarlı biçimde arttığını (%20,02 yıllık büyüme oranı) ve özellikle 2018 sonrasında uluslararası araştırma iş birliklerinin belirgin biçimde yoğunlaştığını (uluslararası ortak yazarlık oranı %52,97) göstermektedir. Atıf temelli ağ analizleri, literatürün entegre değerlendirme modelleri, iklim yönetişimi, karbon döngüsü, Paris İklim Anlaşması sonrası yönetişim mekanizmaları ve Asya merkezli karbon nötrlüğü stratejileri etrafında örgütlenen beş epistemik topluluk tarafından şekillendirildiğini ortaya koymaktadır. Fujimori S., Riahi K., Rogelj J. ve Van Vuuren D.P. yüksek merkezilik ve atıf etkisi değerleriyle literatürün epistemik çekirdeğini oluştururken, Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS), IIASA ve önde gelen Avrupa araştırma kurumları bilgi üretim ağlarında merkezi konumda yer almaktadır. Ülke düzeyindeki bulgular, Birleşik Krallık, Almanya ve Avusturya’nın yüksek atıf etkisiyle küresel bilgi üretiminde belirleyici bir konuma sahip olduğunu, Çin’in ise yüksek yayın hacmiyle yükselen ancak farklı bir etki profili sergileyen bir epistemik aktör olarak öne çıktığını göstermektedir. Sonuç olarak çalışma, Paris İklim Anlaşması sonrasında iklim literatürünün yalnızca niceliksel olarak büyümediğini, aynı zamanda belirli epistemik topluluklar etrafında örgütlenen, kurumsal ağlar ve coğrafi güç ilişkileri tarafından şekillenen yeni bir bilgi üretim yapısına dönüştüğünü ortaya koymaktadır. Bu yönüyle araştırma, iklim değişikliği literatüründeki epistemik çekirdekleri, iş birliği ağlarını ve bilgi üretimindeki merkez-çevre dinamiklerini görünür kılarak, küresel iklim yönetişiminin bilimsel altyapısını anlamaya yönelik bütüncül bir bibliyometrik değerlendirme sunmaktadır.

Following the entry into force of the Paris Agreement, climate change research has evolved into a rapidly expanding interdisciplinary field centered on energy transition, climate governance, sustainable development, and carbon neutrality. This study aims to examine the epistemic communities, knowledge production networks, and global power hierarchies that have emerged within the climate change literature in the post-Paris Agreement period through bibliometric analysis. The research is based on 1,854 publications indexed in the Web of Science (WoS) database between 2015 and 2025 and analyzes authorship, institutional and country-level collaboration, keyword co-occurrence, co-authorship, and co-citation networks. The findings indicate a steady increase in scientific output over the study period, with an annual growth rate of 20.02%, and show that international research collaboration intensified markedly after 2018, as reflected in an international co-authorship rate of 52.97%. Citation-based network analyses reveal that the literature is structured around five major epistemic communities centered on integrated assessment modelling, climate governance, the carbon cycle and biogeochemical processes, post-Paris climate governance mechanisms, and Asia-focused carbon neutrality and industrial transformation strategies. Fujimori S., Riahi K., Rogelj J., and Van Vuuren D.P. constitute the epistemic core of the literature through their high centrality and citation impact, while the Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS), IIASA, and leading European research institutions occupy central positions within global knowledge production networks. Country-level findings further demonstrate that the United Kingdom, Germany, and Austria hold influential positions in global knowledge production due to their high citation impact, whereas China has emerged as a rising epistemic actor characterized by a high volume of publications but a distinct influence profile. Overall, the study demonstrates that the post-Paris climate literature has undergone not only quantitative expansion but also a structural transformation into a knowledge production system organized around interconnected epistemic communities, institutional networks, and geographically differentiated power relations. By identifying the epistemic core of the climate change literature, collaboration networks, and center–periphery dynamics in knowledge production, this research provides a comprehensive bibliometric assessment of the scientific infrastructure underpinning global climate governance.