Research Article
BibTex RIS Cite

Exorbitant Jurisdiction in the Context of Recognition and Enforcement of Foreign Court Judgments

Year 2025, Volume: 17 Issue: 4, 247 - 262, 30.12.2025

Hanife Yaren Sarıay

https://doi.org/10.52791/aksarayiibd.1782808

Abstract

In terms of disputes involving foreign elements, it’s necessary both to determine which country's courts will have jurisdiction over the case and to ensure that the decision resulting from the trial will be valid in other countries. The recognition and enforcement of foreign court judgments are regulated by the domestic laws each country. However, although these procedures are governed by national legislation, countries cannot completely isaolate themselves from international standards. Nonetheless, since the determination of international jurisdiction is left to easch country’s legal system, the authority recognized under the law of the country where recognition and enforcement are sought may be regarded as a transcendent authority, potentially hindering enforcement. Therefore it is essential to understand what international jurisdivtion entails, how it is regulated and how it is applied in practice. In Turkish law the recognition and enforcement of foreign judgments are primarily governde by Articles 50-59 of the International Private and Procedural Law(MÖHUK). In this study, the concept of international jurisdiction will first be explained. Then, the conditions on the recognition and enforcement under MÖHUK will be examined, with particular focus on the jurisdictional requirements and the legal approaches surrounding them.

Keywords

International Jurisdiction Exorbitant Jurisdiction Recognition and Enforcement Public Order

References

  • Altıntaş-Açıkgöz, E. H. (2024). Bulut bilişim sisteminde yer alan verilerden kaynaklanan uyuşmazlıklarda milletlerarası yetkili mahkemenin tespiti. Bilişim Hukuku Dergisi, 6(1), 80–131. https://doi.org/10.55009/bilisimhukukudergisi.1378100
  • Arat, T. (1964). Yabancı ilamların tanınması ve tenfizi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 21(1), 421–527. Avşar, M. (2021). Milletlerarası usul hukukunda mahkemelerin yetkisinin belirlenmesinde taraf iradesi [Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi].
  • Aygül, M. (2012). Yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi davalarında bazı usul hukuku problemleri. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 31(2), 83–121.
  • Ayhan-İzmirli, L. (2018). Nüfus Hizmetleri Kanunu madde 27/A çerçevesinde yabancı ülkelerde verilen boşanma kararlarının idarî yoldan tanınması. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 22(4), 67–126.
  • Bilkay, M. (2021). Miras hukukuna ilişkin dava ve işlerde Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisi. Public and Private International Law Bulletin, 41(2), 905–929. https://doi.org/10.26650/ppil.2021.41.2.991903
  • Can, M. E. (2023). Bulut bilişim sözleşmelerine uygulanacak hukuk. Adalet Yayınevi.
  • Clermont, K., & Palmer, J. R. B. (2006). Exorbitant jurisdiction. Maine Law Review, 58(2), 473–505.
  • Cordero-Moss, G. (2007). Between private and public international law: Exorbitant jurisdiction as illustrated by the Yukos case. Review of Central and East European Law, 32(1), 1–17. https://doi.org/10.1163/092598807X165541 Council of the European Union. (2001). Council Regulation (EC) No 44/2001 of 22 December 2000 on jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in civil and commercial matters. Official Journal of the European Communities, L12, 1–23.
  • Court of Appeal. (1972). Maharanee of Baroda v. Wildenstein [1972] 2 QB 283.
  • Cumalıoğlu, E. (2008). Yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi bakımından Türk mahkemelerinin münhasır yetkisi. Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 3(2), 431–448.
  • Çalışkan, Z. (2016). New York eyalet mahkemesi TMSF / Erol Aksoy tenfiz kararının karşılıklılık şartı bağlamında değerlendirilmesi. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 22(3), 659–672.
  • Çelikel, A. (2011). Yeni kanuna göre yabancı mahkeme kararlarının tenfiz şartları. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 2(2), 7–13.
  • Çelik, K. (2021). Bulut bilişim teknolojileri. Bartın Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(24), 436–450. https://doi.org/10.47129/bartiniibf.1019898
  • Daimler AG v. Bauman, 571 U.S. 117 (2014).
  • Dardağan, E. (2005). Milletlerarası usul hukukunda ‘aşkın yetki’ kavramı. Siyasal Kitabevi.
  • Doğan, V., Yılmaz, A. Ç., & Ayhan-İzmirli, L. (2025). Milletlerarası özel hukuk. Savaş Yayınevi.
  • Douglas, M. (2019). The decline of ‘exorbitant jurisdiction’?. Australian Law Journal, 93(4), 278–282.
  • Dürüstkan, S. (2023). Yabancı hakem kararlarında kamu düzeni kavramı. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 25(1), 421–451. https://doi.org/10.33717/deuhfd.1282513
  • Ecemiş, S. (2020). MÖHUK dışında düzenlenen tanıma ve tenfiz kuralları. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 22(1), 357–395.
  • Ekren, N. N. (2024). Adil yargılanma hakkının temel ilkesi olarak tabiî hâkim ilkesi. Eskişehir Barosu Dergisi (40. Yıl Özel Sayısı), 252–273.
  • Ekşi, N. (2015). New York convention on the recovery abroad maintenance. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 35(2), 69–105.
  • Ekşi, N. (2020). Yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi. Beta Yayıncılık.
  • Erten, R. (2011). Yabancı mahkeme ve hakem kararları hakkında tenfiz kararı almak her zaman zorunlu mudur?. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 25(1-2), 195–212.
  • Erten, R. (2017). Türklerin kişi hallerine ilişkin davalarda Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisi (MÖHUK m. 41). Yetkin Yayınları.
  • Garnett, R. (2025). Foreign judgments and the relationship between direct and indirect jurisdiction. International and Comparative Law Quarterly, 1–26. https://doi.org/10.1017/S0020589325101000 Goodyear Dunlop Tires Operations, S. A. v. Brown, 564 U.S. 915 (2011).
  • Günal, N., & Küçükgüngör, E. (1997). Roma Hukuku’nda ikametgah (domicilium) kavramı. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 46(1), 121–127. https://doi.org/10.1501/Hukfak_0000000654
  • Güngör, G. (2025). Türk milletlerarası özel hukuku. Yetkin Yayınları.
  • Güven, P. (2013). Tanıma-tenfiz (Yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi). Yetkin Yayınları.
  • Huysal, B. (2013). 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile getirilen yenilikler ışığında yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi konusunda bazı tespitler. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 32(1), 71–101.
  • Huysal, B. (2017). Direct registration of foreign divorce decision under the Civil Registration Act. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 37(2), 473–507.
  • İstemi, Z. (2020). Türk milletlerarası usul hukukunda milletlerarası yetki [Yüksek lisans tezi, Çankaya Üniversitesi].
  • Kaya, T. (2022). Ekonomik yaptırımların uluslararası ticari sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözümüne etkisi. Adalet Yayınevi.
  • Köle, M. (2016). Yabancı mahkeme kararlarının tanıma ve tenfizinde usul. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 21(34), 39–98.
  • Mardirosian, H. E. (2004). VII. Forum non conveniens. Loyola of Los Angeles Law Review, 37(5), 1643–1686.
  • Michaels, R. (2016). Jurisdiction, foundations. Elgar Encyclopedia of Private International Law içinde. Duke Law School Public Law & Legal Theory Series, No. 53.
  • Nomer, E. (2011a). Devletler hususi hukukunda milletlerarası yetki mefhumu. Journal of Istanbul University Law Faculty, 40(1-4), 393–426.
  • Nomer, E. (2011b). Yabancı mahkeme ilamlarının tenfizinde mahkemenin yetkisi ve kamu düzeni. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 23(1-2), 565–578.
  • Nomer, E. (2018). Milletlerarası usul hukuku. Beta Yayıncılık.
  • North, P. (1993). Essays in private international law. Clarendon Press.
  • Önal, A. (2017). The legal qualification of recognition and enforcement decisions. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 37(2), 576–610.
  • Özçelik-Bayraktaroğlu, G. (2016). Milletlerarası usûl hukukunda paralel davalar. Yetkin Yayınları.
  • Özel, S., Erkan, M., Pürselim, H., & Karaca, H. A. (2024). Milletlerarası özel hukuk. On İki Levha Yayıncılık.
  • Özgenç, Z. (2023). Yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizinde kamu düzeni ile davanın esasına girme (révision au fond) yasağı arasındaki ilişki. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 29(2), 1390–1416.
  • Pürselim, H. S., & Yöney, C. (2022). Recognition and enforcement of foreign judgments lacking reasons under Turkish law. Public and Private International Law Bulletin, 42(1), 357–390. https://doi.org/10.26650/ppil.2022.42.1.1060188
  • Republique Française. (1804). Code Civil. https://www.legifrance.gouv.fr/codes/texte_lc/LEGITEXT000006070721 Sargın, F. (2024). Türk milletlerarası usûl hukuku. Yetkin Yayınları.
  • Sargın, F., & Erten, R. (2014). MÖHUK hükümleri dairesinde tanımanın hukukî niteliği, usûlü ve karşılaşılan bazı sorunlar: “Yeni bir düzenleme yapma gereği”. Uluslararası Ticaret ve Tahkim Hukuku Dergisi, 3(2), 37–136.
  • Seviğ, V. (2011). Milletlerarası özel hukuk alanında yetki anlaşmasının ayrıcalığı. Journal of Istanbul University Law Faculty, 55(3), 179–190.
  • Sökmen-Güler, E. (2019). Forum non conveniens doktrini ve uluslararası paralel davalar. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (Prof. Dr. Durmuş Tezcan’a Armağan), 21(Özel Sayı), 2629–2658.
  • Şanlı, C., Esen, E., & Ataman-Figanmeşe, İ. (2024). Milletlerarası özel hukuk. Beta Yayıncılık.
  • Tanrıver, S. (2013). Tabii hâkim ilkesi ve medeni yargı. TBB Dergisi, 104, 11–35.
  • Tarman, Z. D. (2017). Enforcement of foreign court decisions and arbitral awards in Turkey and the problems in practice. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 37(2), 798–820.
  • Tarman, Z. D. (2019). Milletlerarası özel hukukta tüketicinin korunması. Public and Private International Law Bulletin, 39(1), 325–356.
  • Tarman, Z. D. (2023). Yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizinde sıklıkla karşılaşılan hukuki sorunlar ve çözüm önerileri. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 14(1), 73–86. https://doi.org/10.21492/inuhfd.1180338
  • Taş, B. (2021). Hukukun genel bir ilkesi olarak tabii hakim ilkesi. Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 18(2), 1763–1791.
  • T.C. Anayasası. (1982). Resmî Gazete (Sayı: 17863).
  • Tekin, E. (2021). Milletlerarası özel hukukta kişilik haklarının internet yoluyla ihlalinde sorumluluk. On İki Levha Yayıncılık.
  • Tekin, E. (2022). Milletlerarası özel hukukta libel tourism. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 13(2), 390–404. https://doi.org/10.21492/inuhfd.999552
  • Toker, A. G. (2022). Forum non conveniens doktrininin Türk hukukunda Lahey Çocuk Koruma Sözleşmesi kapsamında uygulanması. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 24(1), 79–122. https://doi.org/10.33717/deuhfd.1089741
  • Tütüncübaşı, U. (2017). Yabancı kararların Türk hukukunda tanınması konusunda 690 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile düzenlenen yenilikler. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 19(2), 103–128.
  • Ulusu Karataş, A. E. (2017). Velayet sorumluluğu ve çocukların korunması hakkında tedbirler yönünden yetki, uygulanacak hukuk, tanıma, tenfiz ve işbirliğine dair 1996 tarihli Lahey Sözleşmesi ve Türk milletlerarası özel hukukuna etkisi. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 37(2), 911–1003.
  • Yargıtay 18. Hukuk Dairesi. (2014, 7 Nisan). E. 2013/19774, K. 2014/6261 sayılı karar.

Yabancı Mahkeme Kararlarının Tanınması ve Tenfizi Bakımından Aşkın Yetki

Year 2025, Volume: 17 Issue: 4, 247 - 262, 30.12.2025

Hanife Yaren Sarıay

https://doi.org/10.52791/aksarayiibd.1782808

Abstract

Yabancı unsur içeren uyuşmazlıklar bakımından hem bu uyuşmazlığın hangi ülke mahkemesinde görüleceğinin tespiti hem de yargılama sonucunda verilen kararın farklı ülkelerde hüküm doğurması ihtiyacı ortaya çıkmaktadır. Milletlerarası yetki ile yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi her ülkenin iç hukukunda düzenlenir. Ancak tanıma ve tenfiz usulleri iç hukukta yer alsa da ülkelerin uluslararası alanlardan uzaklaşamayacak olması ve kendi vatandaşlarının da yabancı ülkelerde mağdur olmalarına engel olmak istemeleri, aşırı sınırlayıcı düzenlemeler yapmalarına engel olmaktadır. Yine milletlerarası yetkinin tespiti ülkelerin kendi düzenlemesine bırakıldığından kararın tanıma ve tenfiz usulüne tabii tutulacağı ülkenin hukukuna göre bu yetki aşkın yetki olarak değerlendirilebilmekte ve tenfize engel olabilmektedir. Bu bakımdan milletlerarası yetkinin ne olduğu, nasıl düzenlendiğini anlamak ve uygulamada karşılaşılan yansımalarını doğru belirlemek gerekmektedir. Yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi usulü, Türk hukukunda esas olarak Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (MÖHUK) 50-59. maddelerinde düzenlenmiştir. Çalışmada öncelikle milletlerarası yetkinin ne anlama geldiği açıklanacaktır. Daha sonra MÖHUK’ta yer alan tanıma ve tenfiz şartları incelenecek ve kanunda yetkiye ilişkin aranan şartlar ile bunlara ilişkin yaklaşımlar detaylandırılacaktır.

Keywords

Milletlerarası Yetki Aşkın Yetki Kuralları Tanıma ve Tenfiz Kamu Düzeni

References

  • Altıntaş-Açıkgöz, E. H. (2024). Bulut bilişim sisteminde yer alan verilerden kaynaklanan uyuşmazlıklarda milletlerarası yetkili mahkemenin tespiti. Bilişim Hukuku Dergisi, 6(1), 80–131. https://doi.org/10.55009/bilisimhukukudergisi.1378100
  • Arat, T. (1964). Yabancı ilamların tanınması ve tenfizi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 21(1), 421–527. Avşar, M. (2021). Milletlerarası usul hukukunda mahkemelerin yetkisinin belirlenmesinde taraf iradesi [Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi].
  • Aygül, M. (2012). Yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi davalarında bazı usul hukuku problemleri. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 31(2), 83–121.
  • Ayhan-İzmirli, L. (2018). Nüfus Hizmetleri Kanunu madde 27/A çerçevesinde yabancı ülkelerde verilen boşanma kararlarının idarî yoldan tanınması. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 22(4), 67–126.
  • Bilkay, M. (2021). Miras hukukuna ilişkin dava ve işlerde Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisi. Public and Private International Law Bulletin, 41(2), 905–929. https://doi.org/10.26650/ppil.2021.41.2.991903
  • Can, M. E. (2023). Bulut bilişim sözleşmelerine uygulanacak hukuk. Adalet Yayınevi.
  • Clermont, K., & Palmer, J. R. B. (2006). Exorbitant jurisdiction. Maine Law Review, 58(2), 473–505.
  • Cordero-Moss, G. (2007). Between private and public international law: Exorbitant jurisdiction as illustrated by the Yukos case. Review of Central and East European Law, 32(1), 1–17. https://doi.org/10.1163/092598807X165541 Council of the European Union. (2001). Council Regulation (EC) No 44/2001 of 22 December 2000 on jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in civil and commercial matters. Official Journal of the European Communities, L12, 1–23.
  • Court of Appeal. (1972). Maharanee of Baroda v. Wildenstein [1972] 2 QB 283.
  • Cumalıoğlu, E. (2008). Yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi bakımından Türk mahkemelerinin münhasır yetkisi. Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 3(2), 431–448.
  • Çalışkan, Z. (2016). New York eyalet mahkemesi TMSF / Erol Aksoy tenfiz kararının karşılıklılık şartı bağlamında değerlendirilmesi. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 22(3), 659–672.
  • Çelikel, A. (2011). Yeni kanuna göre yabancı mahkeme kararlarının tenfiz şartları. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 2(2), 7–13.
  • Çelik, K. (2021). Bulut bilişim teknolojileri. Bartın Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(24), 436–450. https://doi.org/10.47129/bartiniibf.1019898
  • Daimler AG v. Bauman, 571 U.S. 117 (2014).
  • Dardağan, E. (2005). Milletlerarası usul hukukunda ‘aşkın yetki’ kavramı. Siyasal Kitabevi.
  • Doğan, V., Yılmaz, A. Ç., & Ayhan-İzmirli, L. (2025). Milletlerarası özel hukuk. Savaş Yayınevi.
  • Douglas, M. (2019). The decline of ‘exorbitant jurisdiction’?. Australian Law Journal, 93(4), 278–282.
  • Dürüstkan, S. (2023). Yabancı hakem kararlarında kamu düzeni kavramı. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 25(1), 421–451. https://doi.org/10.33717/deuhfd.1282513
  • Ecemiş, S. (2020). MÖHUK dışında düzenlenen tanıma ve tenfiz kuralları. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 22(1), 357–395.
  • Ekren, N. N. (2024). Adil yargılanma hakkının temel ilkesi olarak tabiî hâkim ilkesi. Eskişehir Barosu Dergisi (40. Yıl Özel Sayısı), 252–273.
  • Ekşi, N. (2015). New York convention on the recovery abroad maintenance. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 35(2), 69–105.
  • Ekşi, N. (2020). Yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi. Beta Yayıncılık.
  • Erten, R. (2011). Yabancı mahkeme ve hakem kararları hakkında tenfiz kararı almak her zaman zorunlu mudur?. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 25(1-2), 195–212.
  • Erten, R. (2017). Türklerin kişi hallerine ilişkin davalarda Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisi (MÖHUK m. 41). Yetkin Yayınları.
  • Garnett, R. (2025). Foreign judgments and the relationship between direct and indirect jurisdiction. International and Comparative Law Quarterly, 1–26. https://doi.org/10.1017/S0020589325101000 Goodyear Dunlop Tires Operations, S. A. v. Brown, 564 U.S. 915 (2011).
  • Günal, N., & Küçükgüngör, E. (1997). Roma Hukuku’nda ikametgah (domicilium) kavramı. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 46(1), 121–127. https://doi.org/10.1501/Hukfak_0000000654
  • Güngör, G. (2025). Türk milletlerarası özel hukuku. Yetkin Yayınları.
  • Güven, P. (2013). Tanıma-tenfiz (Yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi). Yetkin Yayınları.
  • Huysal, B. (2013). 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile getirilen yenilikler ışığında yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi konusunda bazı tespitler. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 32(1), 71–101.
  • Huysal, B. (2017). Direct registration of foreign divorce decision under the Civil Registration Act. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 37(2), 473–507.
  • İstemi, Z. (2020). Türk milletlerarası usul hukukunda milletlerarası yetki [Yüksek lisans tezi, Çankaya Üniversitesi].
  • Kaya, T. (2022). Ekonomik yaptırımların uluslararası ticari sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözümüne etkisi. Adalet Yayınevi.
  • Köle, M. (2016). Yabancı mahkeme kararlarının tanıma ve tenfizinde usul. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 21(34), 39–98.
  • Mardirosian, H. E. (2004). VII. Forum non conveniens. Loyola of Los Angeles Law Review, 37(5), 1643–1686.
  • Michaels, R. (2016). Jurisdiction, foundations. Elgar Encyclopedia of Private International Law içinde. Duke Law School Public Law & Legal Theory Series, No. 53.
  • Nomer, E. (2011a). Devletler hususi hukukunda milletlerarası yetki mefhumu. Journal of Istanbul University Law Faculty, 40(1-4), 393–426.
  • Nomer, E. (2011b). Yabancı mahkeme ilamlarının tenfizinde mahkemenin yetkisi ve kamu düzeni. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 23(1-2), 565–578.
  • Nomer, E. (2018). Milletlerarası usul hukuku. Beta Yayıncılık.
  • North, P. (1993). Essays in private international law. Clarendon Press.
  • Önal, A. (2017). The legal qualification of recognition and enforcement decisions. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 37(2), 576–610.
  • Özçelik-Bayraktaroğlu, G. (2016). Milletlerarası usûl hukukunda paralel davalar. Yetkin Yayınları.
  • Özel, S., Erkan, M., Pürselim, H., & Karaca, H. A. (2024). Milletlerarası özel hukuk. On İki Levha Yayıncılık.
  • Özgenç, Z. (2023). Yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizinde kamu düzeni ile davanın esasına girme (révision au fond) yasağı arasındaki ilişki. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 29(2), 1390–1416.
  • Pürselim, H. S., & Yöney, C. (2022). Recognition and enforcement of foreign judgments lacking reasons under Turkish law. Public and Private International Law Bulletin, 42(1), 357–390. https://doi.org/10.26650/ppil.2022.42.1.1060188
  • Republique Française. (1804). Code Civil. https://www.legifrance.gouv.fr/codes/texte_lc/LEGITEXT000006070721 Sargın, F. (2024). Türk milletlerarası usûl hukuku. Yetkin Yayınları.
  • Sargın, F., & Erten, R. (2014). MÖHUK hükümleri dairesinde tanımanın hukukî niteliği, usûlü ve karşılaşılan bazı sorunlar: “Yeni bir düzenleme yapma gereği”. Uluslararası Ticaret ve Tahkim Hukuku Dergisi, 3(2), 37–136.
  • Seviğ, V. (2011). Milletlerarası özel hukuk alanında yetki anlaşmasının ayrıcalığı. Journal of Istanbul University Law Faculty, 55(3), 179–190.
  • Sökmen-Güler, E. (2019). Forum non conveniens doktrini ve uluslararası paralel davalar. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (Prof. Dr. Durmuş Tezcan’a Armağan), 21(Özel Sayı), 2629–2658.
  • Şanlı, C., Esen, E., & Ataman-Figanmeşe, İ. (2024). Milletlerarası özel hukuk. Beta Yayıncılık.
  • Tanrıver, S. (2013). Tabii hâkim ilkesi ve medeni yargı. TBB Dergisi, 104, 11–35.
  • Tarman, Z. D. (2017). Enforcement of foreign court decisions and arbitral awards in Turkey and the problems in practice. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 37(2), 798–820.
  • Tarman, Z. D. (2019). Milletlerarası özel hukukta tüketicinin korunması. Public and Private International Law Bulletin, 39(1), 325–356.
  • Tarman, Z. D. (2023). Yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizinde sıklıkla karşılaşılan hukuki sorunlar ve çözüm önerileri. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 14(1), 73–86. https://doi.org/10.21492/inuhfd.1180338
  • Taş, B. (2021). Hukukun genel bir ilkesi olarak tabii hakim ilkesi. Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 18(2), 1763–1791.
  • T.C. Anayasası. (1982). Resmî Gazete (Sayı: 17863).
  • Tekin, E. (2021). Milletlerarası özel hukukta kişilik haklarının internet yoluyla ihlalinde sorumluluk. On İki Levha Yayıncılık.
  • Tekin, E. (2022). Milletlerarası özel hukukta libel tourism. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 13(2), 390–404. https://doi.org/10.21492/inuhfd.999552
  • Toker, A. G. (2022). Forum non conveniens doktrininin Türk hukukunda Lahey Çocuk Koruma Sözleşmesi kapsamında uygulanması. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 24(1), 79–122. https://doi.org/10.33717/deuhfd.1089741
  • Tütüncübaşı, U. (2017). Yabancı kararların Türk hukukunda tanınması konusunda 690 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile düzenlenen yenilikler. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 19(2), 103–128.
  • Ulusu Karataş, A. E. (2017). Velayet sorumluluğu ve çocukların korunması hakkında tedbirler yönünden yetki, uygulanacak hukuk, tanıma, tenfiz ve işbirliğine dair 1996 tarihli Lahey Sözleşmesi ve Türk milletlerarası özel hukukuna etkisi. Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, 37(2), 911–1003.
  • Yargıtay 18. Hukuk Dairesi. (2014, 7 Nisan). E. 2013/19774, K. 2014/6261 sayılı karar.
There are 61 citations in total.

Details

Primary Language Turkish
Subjects Policy and Administration (Other)
Journal Section Research Article
Authors

Hanife Yaren Sarıay 0009-0004-5977-0269

Submission Date September 12, 2025
Acceptance Date November 10, 2025
Publication Date December 30, 2025
Published in Issue Year 2025 Volume: 17 Issue: 4

Cite

APA Sarıay, H. Y. (2025). Yabancı Mahkeme Kararlarının Tanınması ve Tenfizi Bakımından Aşkın Yetki. Aksaray Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(4), 247-262. https://doi.org/10.52791/aksarayiibd.1782808